می خوانمت 

چشم های بسته ات را 

لب های خاموشت را 

نفس سردت را 

می خوانمت 

آنقدر می خوانمت 

تا عاقبت سبز می شوی 

و قد می کشی 

تا عمق آبی، 

و من  

همه ی شعر های دفترم را 

آبی رنگ می زنم 

و تو 

همه ی نگاهم را  

پرواز می دهی...!!!